Don't give me the stars

Eh, jakie tu nudy. Kiedyś to się działo! Bujne życie erotyczne dawało mi materiały na całe mnóstwo notek. A teraz, panie, same smęty. Co poradzić, pracuję od rana do wieczora, w międzyczasie wpadam do szkoły bo zaczął mi się nowy semestr, a jak wracam wieczorem do domu, to ostatnie na co mam ochotę, to spraszanie do siebie kogokolwiek. W ostatni weekend stwierdziłam, że czas skończyć z zombie-look, bo to już niemodne, halloween też już się odbyło i należałoby coś ze sobą zrobić. Odwiedziłam solarium, kosmetyczkę, zrobiłam paznokcie, zabieg na buzię i... kazałam sobie założyć sztuczne rzęsy. I to był oto właśnie strzał w dziesiąteczkę. Dziewczyny z Warszawy- polecam, mam cudowną znajomą, która jest w tym absolutną specjalistką i robi cuda! No więc teraz jestem pięknym i trochę mniej bladym, trzepoczącym wachlarzem rzęs korporacyjnym szczurkiem. 

No ale wracamy do życia erotycznego, które niestety nie istnieje. Zaraz kończy się luty, a rok nadal nie otwarty. Najśmieszniejsze jest to, że jakiś czas temu w moim życiu pojawili się znów dwaj dawno nie widziani panowie, pan Piłkarz i Chłopiec ZPT, których Ci, którzy przebrnęli przez archiwum, mogą kojarzyć. No więc ja teraz regularnie co weekend sypiam z jednym z nich, na zmianę. Otóż dosłownie- sypiam. Przytulam się i zasypiam. Żadnego seksu, obaj chcą mi udowodnić, że to przecież nie chodzi o seks. Śmieszne, wygląda na to, że znów tylko mi chodzi o seks. Jest to bardzo przyjemne, budzę się w niedzielę przy przystojnym mężczyźnie, który pali się do tego, żeby zrobić mi śniadanko i uświadomić, że nawet po imprezie, na kacu, wyglądam świetnie (RZĘSY, heloł). Nie wiem co mam z nimi zrobić, nie mam czasu, żeby się nad tym zastanawiać. Zaspokajają moje potrzeby czułości, których istnienia nie do końca byłam nawet świadoma, oraz, coś czuję, że niedługo któryś zdecyduje się zaspokoić również inne z moich potrzeb. 

Jutro widzę się z Piłkarzem i wybieramy się do klubu, w którym ma być ZPT. To będzie ciekawe.